آبشار رودمعجن

Panoramio: Panoramio Contest of April 2011

2011-08-17T19:19:00.000+04:30

Panoramio: Panoramio Contest of April 2011: "The photos the community voted this month are just awesome! The First Prize of Scenery category is for a photo taken by Curtis Guest in ..."

ریشه شناسی رودمعجن (رودماهگان)

2011-07-06T08:56:00.000+04:30

رودمَعْجَن یا رودماهجان؟

بررسی ریشۀ جای نامها (نام مکانها) هر چند شوق انگیز و نشاط بخش است اما کاری است دشوار که گاه جوینده را به بیراهه میبرد. این جستار گام نخست در راه شناسایی و اشتقاق نام زادگاهم رودمعجن از توابع تربت حیدریه است.

نام «رودمَعْجَن» که در شناسنامه، گواهینامه، گذرنامه، قباله‌نامه، دانشنامه به دنبال نام خانوادگی‌ام می‌دود و همگان بنادرست می‌خوانندش، دیرگاهی است که مرا به اندیشه واداشته که این نام را چه کسانی و چرا بر این کوهسار خوش آب و هوا نهاده‌اند؟ تنها سخن مکتوبی که در بارة نام ‌زادگاه من دیده می‌شود چند سطری است که دکتر شفیعی کدکنی در کتاب قلندریه در تاریخ (1386: ص 545) به مناسبتی دربارة نام رودمَعْجَن نوشته است: روستایی است در همسایگی کدکن. ایشان دربارة دگرگونی واژة «مَعْجَن» گمانه‌هایی طرح کرده‌اند. از این جمله که رودمَعْجَن باید «رودماجن» یا «مجن» باشد و در بخش بسطام در شهرستان شاهرود روستایی به نام مُجن و موجان داریم (شفیعی کدکنی، 1386: ص 545).

در این جستار وجه نام‌گذاری «رودمَعْجَن» و ریشة آن را از چند نگرگاه بررسی می‌کنم:

1)‌ رودمعجن: نام سردار افسانه‌ای

ابوالمَعْجَن شخصیتی افسانهای: از پیرمردان و ریش سفیدان شنیده‌ام که «ابوالمَعْجَن» یکی از سرداران امام علی (ع) این سرزمین را فتح کرده و «رودمَعْجَن» از نام او گرفته شده است. آنها وجود طاق عس‌سوم (اسب سُم/ سُم اسب) در منطقۀ «پی سوم» دربی را گواهی برای سخن خویش می‌آورند. طاق پی‌سوم در کوههای دربی، یک فروریختگی کوه است به شکل جای‌پا یا رد سُم اسب که می‌گویند جای سم دلدل امام علی است. این وجه نامگذاری را از حاج شیخ محمد عیلامی (درگذشتة ‌1363ش)، شادروان حاج اسماعیل عبداللهی (درگذشتة 1384ش) و پدرم حاج نورالله فتوحی (متولد 1306 که دیر زیاد آن بزرگوار خداوند) شنیده‌ام.

ریشة ‌این باور در کتابی است به نام خاوران نامة «ابن حسام خوسفی» که افسانه‌های عامیانة ‌لشکرکشی و کشورگشایی امام علی در ایران را به سبک شاهنامه فردوسی به نظم کشیده است. ابن حسام خوسفی شاعر سدة نهم (درگذشتة 871 قمری ) از مردم روستای «خوسف» شهرستان بیرجند است.

«ابوالمحجن» در منظومة خاوران نامة سردار امام علی قلمداد شده که کرمان و دیگر مناطق خراسان را با دلاوری فتح می‌کند. خاوران‌نامه یک مثنوی حماسی است در 22500 بیت که به وزن شاهنامه (فعولن فعولن فعولن فعل / بحر متقارب مثمن مقصور) سروده شده و در آن افسانه‌ها و داستان‌های خیالی از سفرها و جنگ‌ها و دلاوری‌های حضرت علی‌بن‌ابیطالب(ع) و یارانش مالک اشتر و ابوالمحجن در سرزمین خاوران، با شاه خاوران به نام «قباد» و شاهان بت‌پرست دیگر به نام «طهماس» شاه و «صلصال» شاه و سپاه دیوان و اژدها به نظم کشیده شده است.

این که رودمَعْجَن برگرفته از نام آن سرداراست مولود ذهن افسانه‌پرداز عوام‌پسند است و به دو دلیل نمی تواند درست باشد: اول این که آن سردار نامبرده ، در خاوران نامه، ابوالمَعْجَن نیست بلکه «ابومحجن عمرو بن حنیف الثقفی» [1] (درگذشتة سال 28 قمری) است. وی در منابع تاریخ اسلام همه جا شاعری میخوارة و نامدار معرفی شده است (رک. ابن قتیبه، 1902، و طبقات ابن سلام جمحی، بخش شاعران قُرای عرب). و دوم آن که امام علی (ع) هیچگاه به ایران لشکرکشی نکرده، و این ابومحجن ثقفی، در جنگ قادسیه از اعضای لشکر سعد وقاص بوده که در نبرد با ایرانیان دلاوریها کرده است (رک. ابن قتیبه، 1947: بخش زندگی شاعران). بخش افسانهای قصه آنجا اوج میگیرد که ردپای دلدل امام علی روی صخرة سنگهای تراورتن، به اندازة فردوگاه یک هلیکوپتر بر جای بماند. اسب واقعی امام علی، حیوانی معمولی بوده و نه یک هیولای افسانه‌ای.

پهلوانان و جنگآوران مثنوی خاوران نامه همچون مالک اشتر، ابومحجن و عمر بن امیه، شخصیتهای واقعی و تاریخی اند ولی کسانی مانند عملاق، قرطاس، عبدوی و نیز مکان‌هایی همچون حصن ضمان و حصن ظفر، برساختة خیال شاعر و مکانهای افسانه‌ای است. هدف این داستان‌ها، استوارسازی ایمان مردم و برانگیختن آفرین‌گویی شیعیان و دوست‌داران آل علی(ع) بوده و درستی روایات تاریخی چندان اهمیت نداشته است. در جستجوهایم شاعری به نام «ميرابوالمَعْجَن كرماني» یافتم که هلاكو ميرزاي قاجار متخلص به خراب در تذكرة خرابات (ص 167) از وی یاد کرده است (نک. گلچین معانی، 1353: ج 1/ 510). شاید که نام این میر ابوالمَعْجَن با افسانة‌ ابوالمَحجَن خاوران نامه و نبردهای خاوران و کرمان مرتبط باشد.

2) رودمعدن: معدن نقره باغهای تهرود

یک نظر عامیانۀ دیگر نیز «مَعْجَن» را با واژۀ معدن همریشه میداند! چون در پشت باغهای تهرود رودمَعْجَن، یک معدن نقره وجود دارد که زمانی استخراج میشده است. برخی فرض میکنند که نام روستا از «رود معدن» گرفته شده است. این نظر نادرست است، زیرا میدانیم که سالها پیش از کشف معدن نقره، نام روستا رودمهجن بوده است. علاوه بر این تبدیل «رود معدن» به «رودمَعْجَن» توجیه آواشناسی ندارد.

3) رُزْمَهْجَن، تلفظ قدیمیها

در گویش قدیمیها و نیز در روستاهای همسایه مانند کدکن و حصار «رزمَهْجَن» (rõz mahjan) و «رزمجن» (rõz majan) و رُمجن (rõ majan) شنیده می‌شود. البته می دانیم که رز (rõz) در گویش روستای ما،‌ «روز» است و نه «رود» [2]. در ذهن مردم عوام ، معنیهایی مثل «جهیدن» و «جن» از این واژه تراشیده اند. مثلاً اهالی روستای حصار به شوخی دربارة رودمَعْجَنی‌ها می‌گفتند: «اینا رُزْ مْجْهَنْ»: یعنی اینها روز می‌جهند (می‌گریزند). برای آنها رزمَهْجَن، معنایی نزدیک به «فرار در روز» یا «پنهان شدن مثل جن در روز» به ذهن متداعی می‌شده است. یک نظر عامیانۀ دیگر هم کلمۀ «جن» [«جین» در لهجۀ رودمَعْجَنی] را در این واژه می بیند. که سخت نادرست است زیرا(jinn) به هیچ وجه با تلفظ(jan) در واژۀ رودمعجن همخوانی ندارد.

4) مَعْجَن و مجن عربی:

برخی عربی خواندهها میگویند که «مَعْجَن» اسم مکان عربی است از عجن (به معنی آرد را خمیر کردن). این نامگذاری احتمالاً با آسیاب و آرد و خمیر مرتبط باشد؟! چون رودمعجن آسیابهای آبی زیاد داشته است، مثل آسیاب میان تنگل، آسیاب باغهای سراسیا، آسیاب چشمهپاس و ... . بر این اساس رودمَعْجَن می‌شود «رود خمیرگاه»!. این نظر و همة دیدگاههایی که ریشة ‌عربی کلمه «مَعْجَن» (مثل محل دست بر زمین زدن اسب و قاطر، یا جایی که وقت برخاستن باید روی دست تکیه کرد و یا جای به عصا تکیه کردن) را جستجو می‌کنند چندان درست نمی‌نماید زیرا تا آنجا که من جسته‌ام در منابع عربی «مَعْجَن» به معنی اسم مکان به کار نرفته است.

مِجَنّ واژۀ عربی دیگری است که به «معجن» نزدیک است. اگر بخش دوم را از «مِجَنّ» (mejann) بدانیم به معنی سپر و هر چیزی که شخص را از آسیب سلاح حفظ می‌کند، در این صورت رزمجن به معنی «سپرِ روز» است. مجن در شعر فارسی زیاد آمده است [3]: اما این معنی از نظر گویشی دور می‌نماید چرا که "مَهْجَن" یا "مــَـجَن" (ma^~jan) با آوای فتحة کشیدة بعد از میم شنیده می‌شود نه "مِجَنّ" باکسر میم و تشدید نون.

5) رودمَهْجَن در اسناد تاریخی

در بسیاری از اسناد دورۀ قاجار و سنگ قبرهای سالهای 1331 تا 1363 قمری نام روستا عیناً «رودمَهْجَن» درج شده است. در اسنادی از سال 1234؛ 1249؛ 1254؛ 1272؛ نام رودمَهْجَن مکرر ثبت شده است و در یکی از اسناد (1249) چندین نفر از شهود با لقب رودمَهْجَنی ثبت شده است. همچنین، سه گور سنگ مربوط به حدود یک صد سال پیش در گورستان رودمَعْجَن هست که هر سه دلالت دارد بر این که نام اصلی زادگاه ما رودمَهْجَن است و نه رودمَعْجَن.

تاریخ وفات مرحمت و غفران پناه ملا الله یار ول ملا محمد علی بختیاری ساکن رودمَهْجَن فی غرۀ محرم 1331 (قمری)

تاریخ وفات مرحمت و غفران پناه حاجی علی فرزند مرحوم سالار محمد رودمَهْجَنی وفاته فی ماه رجب المرجب 1361

هذا مرقد و مضجع محمد وکیل فرزند مرحوم علی نقی رودمَهْجَنی وفاته فی ماه محرم 1363

تا اینجا روشن میشود نامگذاریهای افسانهای و عامیانه را باید به کناری گذاشت زیرا اسناد قدیمی تر واژۀ «رودمَهْجَن» را تأیید میکنند .

6) «رودمَهجَن»: بررسی زبانشناسی

واژۀ رودمَهْجَن از دو بخش (رود+ مَهْجَن) ساخته شده است؛ رود آن، مشخصاً همین رودخانة ‌جاری در میان روستا است اما بخش دوم آن طبق اسناد قرن سیزدهم هجری «مَهْجَن» بوده که به «مَعْجَن» تغییر یافته است. به گمان قوی «مَعْجَن» واژه‌ای پارسی است و نه عربی که در پی دگردیسی‌های آوایی، دستخوش دگرگونی شده و به این ساخت درآمده است و با «مَهْجَن» پیوندی دارد. خود «مهجن» از دو بخش «مه» + «جن» تشکیل شده است:

- «مه» مخفف ماه است. ماه نوروز = «مه نوروز»، یا کاه = کَه در واژۀ کاهدان = کهدو

- «جَن»: دگرگشتة «جان» است که پسوند کهن نامجایهای پارسی است در نام زنجان، سیرجان، لاهیجان،‌ فلاورجان، دليجان، دريجان، برازجان، اندیجان، نهرماجان و مهریجان که ‌روستایی بوده در نزدیکی مرو و یاقوت حموی، از مطر بن عباس مهریجانی که در زمان عثمان اهل این دهکده بوده یاد کرده است. (سیدی، 1383: ص 515).

پسوند «جان»، دگرگشتۀ گان» و «كان» فارسی از ريشۀ «كَن» اوستايی برآمده و معادل خان و خانه و جايگاه است كه به صورتهای «کان»= «گان» = «قان»= «غان» = «ژان» = «جان» = «جن» = «جون» = «جند» = «گن» = «چين» در نامجایهای ایرانی باقی مانده است. مانند سمنگان، بوژگان، دليگان، زرقان، اردکان، دريژان (در شهرستان بروجرد)، ديلجون (در زبان كاشان)، رودسامجَن و دلورجن (در افغانستان و بخارا). حالا می‌توان گفت که روند دگرگونی واژة «مَهْ+جَن» چنین بوده است:

ماه‌جان ß مه‌جان ß مَهْجَن

احتمال دیگر آن است که واژة «معجن» دگرگشتۀ «ماجان» باشد. واژة «‌ماج» در شاهنامة فردوسی (بروخیم، ج 5،‌ ص 1407) که در معنی «ماه» آمده:

چو تو شاه بنشست بر تخت عاج فروغ از تو گیرد همه مهر و ماج

و در برهان قاطع نیز آمده که «مهر و ماج» همان مهر و ماه یا خورشید و ماه است (تبریزی،‌ 1362. ج 4 ص1932). با نگر به کاربرد شاهنامه، «ماجان» (ماج + ان جمع) به معنی ماهان؛ در روند دگرگونی آوایی به «مَعْجَن» تغییر یافته است. دلیل آواشناختی ایندگرگونی این است که در گویش رودمَعْجَنی واج «آ» به آسانی به «ع» تبدیل میشود. مثل واژههای صابونß صَعبُو؛ جادهßجعده. و بنا بر همین قاعدۀ آوایی تغییر به این شکل بوده است:

ماجان ß ماجن ß مَعْجَن

اما بنا بر اسناد وقفی و قباله های ازدواج و سند زمینهای محلی مربوط به دروۀ قاجار در سالهای 1290 یکبارۀ مَهْجَن به مَعْجَن تبدیل شده است. فرض بر این است که این تغییر همزمان با رواج سازمانهای دولتی در عهد مشروطه و بر اثر لفظ قلم شکستن دولتیان عربیدان قجری اتفاق افتاده است. یعنی «رودمَهْجَن» را با لفظ قلم و ته مایۀ عربیت به شکل «رودمَعْجَن» نوشته اند.

7) چند نام روستایی مشابه

در فهرست نامجایهای کهن، چند نام همانند با پسوند «جن، جان، مهجان» دیده‌ میشود:

دِلوَرجن: روستايی در استان بلخ افغانستان (دل+ ور= وار= باره‌+ جَن= جان)

مُجن: روستایی به نام مُجن و موجان در بخش بسطام شهرستان شاهرود، کوهستاني، سردسير و ييلاقي که تابستانها از حدود گرگان براي استفاده از هواي سرد و علوفۀ احشام، عده اي به اين دهستان مي آيند». (از فرهنگ جغرافيايي ايران ج 3).

رازمَجین: دهی است جزء دهستان حومۀ بخش ابهر رود شهرستان زنجان که در 150هزارگزی جنوب ابهر واقع است . ناحیه ای است کوهستانی و سردسیر. (شبیه رُزْمهجن).

مَهجان: دهي است از دهستان آسپاس بخش مرکزي شهرستان آباده ، آبش از قنات و چشمه و راهش مالرو است. (دهخدا، از فرهنگ جغرافيائي ايران ج7 و نیز فارسنامه ).

رودسامجَن: سامجَن رود عظيمي است که آن را رودسامجن خوانند و امروز رود شرغ ميخوانند و بعضي مردم حرام کام خوانند (نرشخي، تاريخ بخارا. ص 16). و پيوسته بيکند نيستانهاست و آبگيرهاي عظيم و آن را پارگين فراخ گويند و قراکول نيز خوانند و از مردمان معتبر شنيدم که مقدار بيست فرسنگ در بيست فرسنگ است و اندر کتاب مسالک و ممالک آورده است که آن را بحيره سامجن خوانند و فضل آب بخارا هم آنجا جمع آيد و اندر آنجا جانوران آبي باشند و در جمله خراسان آن مقدار مرغ و ماهي بحاصل نيايد که از آنجا بحاصل آيد. (نرشخي، همان، ص 22. نیز و رک. به نفيسي، احوال و اشعار رودکي ص 100 و 106 و نیز دهخدا).

رودماجان: اسم محله‌ای بوده است در مرو و یکی از چهار نهر مشهور رود مرغاب که به مرو و پیرامون آن آب می‌رسانند به «نهرماجان» (رودماجان) در شهر مرو ترکستان امروزی مشهور بوده است. (مقدسی،‌ احسن التقاسیم، ج2 ص 454). ابومسلم خراسانی در کنار همین «رودماجان» مسجدی ساخته بود که تا روزگار مغول برجای بوده است (رک. لسترنج. 1364: ص 425 ).

یکی از وجوه مشترک مناطقی که پسوند «جن» دارند سردسیری و ییلاقی بودن منطقه است

نتیجه

از این بررسی چنین نتیجه می توان گرفت که

الف) نامگذاری رودمعجن بر اساس نام ابوالمعجن، سردار امام علی (ع) افسانهای و بی پایه است.

ب) قدیمترین اسناد مکتوب متعلق به یکصد هشتاد سال پیش «رودمَهْجَن» را تأیید میکنند اما در زبان مردم قدیم رُزْمَهْجَن رایج بود.

ج) ریشة واژه «مَهْجَن» را باید در « ماهجان» و «ماهگان» جست یا در «ماجان و ماهان». روند دگرگونی آوایی آنها به «مَهْجَن و مَعْجَن» بر اساس گویش محلی تا اندازه ای پذیرفتنی است. اما تلفظ رُزْمَهْجَن که در زبان قدیمیها بسیار رایج بود ذهن را به ناکجای دوری میکشاند. میان رود و روز فرقی آشکار است که روشن کردن آن جستجوی بیشتری می‌طلبد.

پانوشتها

[1] . ابو محجن سوارکاری توانا و از تکاوران قبیلة ‌بنی ثقیف در شهر طائف بود. با آن که در سال نهم هجرت مسلمان شد ولی هیچگاه باده‌نوشی را ترک نگفت. چند بار عمر وی را به جرم باده نوشی، تازیانة شرعی زد. در زمان عثمان سال 28 هجرت درگذشت. گفته‌اند گور وی در آذربایجان یاگرگان است. دیوان شعرش در 1889 میلادی در لیدن هلند چاپ شده است. مشهورترین شعر وی در بارة شراب این است:

اذا مِتُّ فادفُنی الی جنب کرمة تروی عظامی بعد موتی عروقها

و لاتدفُننی بالفــلاة ، فانــنی اخاف اذا ما مت أن لا أذوقها

2. رود در گویش رودمعجنی،رُی (rõy) است،‌ رُی‌خنه، ته رُی( tah rõy) ، دم دو رُی‌یی (dam du rõy ei) (دهنة دو رود).

3. فرخی سیستانی: گفتم: موافقان را مهر و هواش چيست / گفتا: يكي سليح تمام و يكي مجن

از تيرهاي حادثات جهان / دولت گرفته پيش رويت مجن

منوچهری دامغانی : پشت او و پاي او و گوش او و گردنش / چون كمان و چون رماح و چون سنان و چون مجن

مسعود سعد: اگر زمين همه چون صبح پر ز تيغ شود / شود به پيشش رايت چو قرص مهر مجن

سنایی غزنوی: كرده اندر بزمگه نفس ارادي را قدح / ساخته در رزمگه روح طبيعي را مجن

از براي نصرت دين ساختي هر روز و شب / طبل و منجوق و عراده نيزه و خود و مجن

اي جمال اهل بيت خويش و فخر دودمان / اهل بيت خويش را گشتستي از طغيان مجن

اين خطابت از دو معني چون برون آيد همي / گر چنين خوانمت نجمي ور چنان خوانم مجن

منابع

ابن قتیبه الدینوری. (1903). الشعر و الشعراء. صححه دی جویه. لیدن هلند.

ابن قتیبه الدینوری. (1947). الاشربه و ذکر اختلاف الناس فیها. صححه محمد کردعلی. دمشق.

اسدی طوسی، ابونصر علی بن احمد. (‌1356). لغت فرس. به کوشش محمد دبیر سیاقی. تهران: طهوری.

تبریزی،‌ محمد حسین بن خلف. (1362). برهان قاطع. به اهتمام محمد معین. تهران: امیرکبیر. چاپ پنجم.

چگنگی، علیرضا. (1387). فرهنگنامة تطبیقی نامهای جدید و قدیم مکانهای جغرافیایی ایران. مشهد. بنیاد پژوهشهای اسلامی.

خوسفی بیرجندی، ابن حسام. (1381). خاوران نامه. تهران: انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.

دهخدا، علی اکبر. لغتنامۀ فارسی.

سیدی، مهدی. (1383). فرهنگ جغرافیای تاریخی ترکمنستان. رایزنی فرهنگی ایران در ترکمنستان.

شفیعی کدکنی، محمدرضا. (1386). قلندریه در تاریخ. تهران: سخن.

فردوسی، ابوالقاسم. (1313). شاهنامه. تهران: بروخیم.

ف‍ره‍ن‍گ ج‍غ‍راف‍ی‍ائ‍ی‌ ای‍ران‌. (1328). ت‍ه‍ران: دای‍ره‌ ج‍غ‍راف‍ی‍ائ‍ی‌ س‍ت‍اد ارت‍ش‌. ج7

گلچین معانی، احمد‌. (1353). تاریخ تذكره هاي فارسي. انتشارات دانشگاه تهران.

لسترنج. (1364). جغرافیای تاریخی سرزمینهای خلافت شرقی. ترجمة محمود عرفان. تهران: انتشارات علمی فرهنگی.

مقدسی، ابوعبدالله. (1361). احسن التقاسیم فی معرفه الاقالیم. ترجمة فارسی. تهران: شرکت مؤلفان.

نرشخي، اب‍وب‍ک‍رم‍ح‍م‍دبن ج‍ع‍ف‍ر. (1363). تاريخ بخارا. ت‍رج‍م‍ه‌ اب‍ون‍ص‍ر اح‍م‍دبن م‍ح‍م‍د بن ن‍ص‍ر ال‍ق‍ب‍اوی‌. ت‍ل‍خ‍ی‍ص‌ م‍ح‍م‍د ب‍ن زف‍رب‍ن‌ ع‍م‍ر. ت‍ص‍ح‍ی‍ح‌ و ت‍ح‍ش‍ی‍ه‌ م‍درس‌ رض‍وی‌. ت‍ه‍ران‌: ت‍وس.

نفيسي، سعيد. (1315). احوال و اشعار رودکي. تهران: شرکت کتابفروشی ادب.

عکس های قدیمی

2011-01-26T09:59:00.000+03:30

عکس از مرحوم محمد جوادی برگرفته از سایت http://gallery.heita.ir/index.html

اسخت پل رودمعجن 1362 برگرفته از http://gallery.heita.irl

عاشورای رودمعجن ( 8 ) 1389

2011-01-26T09:41:00.000+03:30

عاشورای رودمعجن ( 7 ) 1389

2011-01-12T18:46:00.000+03:30

عاشورای رودمعجن (عکس از وبلاگ میرزایی)

2011-01-12T18:24:00.000+03:30

روستاي رودمعجن را بهتر بشناسيم

2011-01-08T16:12:00.001+03:30

#####################

روستاي رودمعجن يكي از روستاهاي ييلاقي و خوش آب وهواي شهرستان

تربت حيدريه بشمارمي آيد . اين روستا در يك منطقه كوهستاني واقع

شده وداراي آب وهوايي نسبتا معتدل و زمستان هايي سرد ميباشد

. وجود رودخانه و چشمه هاي پر آب باغ ها ي ميوه و مزارغ سرسبز را

بوجود آورده و زمينه را براي يك منطقه گردشگري مناسب مهيا نموده

است . همچنانكه همه ساله پذيراي مسافرين زيادي از نقاط دور و نزديك

مي باشد . دين مردم روستا اسلام وداراي مذهب شيعه اثني عشري

مي باشند . زبان مردم روستا فارسي و به لهجه تربتي

و نيشابوري تكلم مي كنند . روستا داراي چهار مسجد و يك حسينيه-

سه مدرسه - مركز بهداشت - شركت تعاوني روستايي

و دهياري مي باشد . بعد از ييروزي انقلاب اسلامي اين روستا از نعمت

برق اب لوله كشي و تلفن برخوردار شده است . روستا داراي 300 خانوارو

جمعيتي بالغ بر 800 نفر مي باشد . بيشتر مردم روستا به شهر هاي

تربت حيدريه – مشهد – و تهران مهاجرت نموده اند . مردم روستا

اكثرا به شغل كشاورزي دامپروري و قالي بافي مشغول مي باشند .

علاوه بر رودخانه پر آب و دائمي تعداد زيادي قنات و چشمه در

خارج روستا وجود داشته كه مورد استفاده زمين هاي كشاورزي قرار

مي گيرد . محصولات عمده كشاورزي روستا بادام - مغز بادام – گردو –

الوچه - پيله ابريشم - چوب - زعفران و ميوه هايي همچون انواع سيب –

گلابي – به – گيلاس – الو – زردالو – البالو – انگور و انواع صيفي جات -

حبوبات و جو وگندم مي باشد .

عاشورای رودمعجن ( 6 ) 1389

2011-01-08T16:08:00.001+03:30

عاشورای رودمعجن ( 5 ) 1389

2011-01-08T15:45:00.001+03:30

عاشورای رودمعجن ( 4 ) 1389

2011-01-01T16:14:00.001+03:30

عاشورای رودمعجن ( 3 ) 1389

2010-12-21T18:02:00.002+03:30

عاشورای رودمعجن89

2010-12-20T14:52:00.001+03:30

عكسهاي محرم 1389

2010-12-20T00:17:00.002+03:30

سرگرمی رودمعجن

2010-09-12T11:49:00.000+04:30

ماری که مشاهده می کنید درقله های رودمعجن به نام چنار پیدا شد

قرقونجه

مراسم توشله بازی

خاطرات را زنده نگهدارید* وبلاگ محمد بصیری*

2010-09-12T11:43:00.001+04:30

سال57 دبستان رودکي

سال58هيئت رودمعجنيهاي مقيم مشهد

سال63هيئت رودمعجن

طبیعت رودمعجن

2010-09-12T11:36:00.002+04:30

داخل روستا عکس از وبلاگ آقای بصیری

آبشار رودمعجن از نگاه سایت ازغند

2010-09-12T11:30:00.001+04:30

نمایی از مسجد رودمعجن

2010-09-12T11:24:00.001+04:30

معادن سنگ

2010-09-12T10:40:00.000+04:30

كانسار آگات

موقعيت جغرافيايي

در شمال‌باختري تربت‌حيدريه در اطراف روستاي بايگ محدوده‌اي متشكل از ولكانيك‌هاي ائوسن تا نئوژن پاياني وجود دارد كه در حد فاصل تربت‌حيدريه تا روستاي بايگ و فديهه كاني‌سازي آگات مشاهده مي‌شود.

كانسار رود ‌معجن: اين كانسار در شمال باختري روستاي فديهه در مختصات جغرافيايي″36 ′53 º58 طول خاوري و ″58 ′24 º35 ‌‌عرض شمالي قرار دارد.

محدوده گدارآتش‌سنگ: مختصات جغرافيايي اين محدوده ″17 ′06 º59 طول خاوري و″05 ′18 º35 عرض شمالي است.

تاريخچه

آثار معدن‌كاري قديمي در اين منطقه ديده شده است. آثار كنده‌كاري و حفريات به‌منظور استخراج قلوه‌هاي آگاتي و ژئودهاي سيليسي ديده مي‌شود.

زمين‌شناسي

محدوده سنگ‌هاي قيمتي روستاي بايگ جزيي از كمربند ولكانوپلوتونيك شمال درونه است. اين كمربند به عنوان زون تكنار معرفي شده است. يكي از نواحي با ارزش مجموعه ولكانيكي مجاور كانسار سنگ تزئيني ‌رودمعجن است. اين كانسار شمال باختر روستاي فديهه قرار دارد. در اين محدوده گدازه‌هاي بازالتي پيروكسن- اوليوين‌دار با رخساره تيره رنگ و ساخت منشوري به‌صورت كلاهك‌هاي سياه رنگي در ستيغ ارتفاعات واقع شده‌اند و در دامنه مجموعه سنگي لاهار قرار دارد. در واحد لاهار به راحتي با حفر گودال مي‌توان ژئودهاي آگات‌دار را استخراج كرد.

در محدوده گدارآتش‌سنگ آندزيت پيروكسن واحد اصلي بوده كه سنگ ميزبان آگات به شمار مي‌رود، انواع رگه‌اي در اين كانسار نسبت به كانسار رود معجن بيشتر است و عمدتاً سفيد، بي‌رنگ، سفيد شيري تا خاكستري‌اند.

بررسي اقتصادي

سنگ آگات منطقه عمدتاً به شكل قلوه‌اي، رگه‌اي و رگچه‌اي يافت مي‌شود و رنگ آن سفيد، شيري، خاكستري، قهوه‌اي روشن، بنفش، به ندرت كرم تا زرد و ... است.

ذخيره آگات در روستاي بايگ حدود 1000 كيلوگرم با رنگهاي متنوع است و ذخيره آگات گدار آتش‌سنگ نيز 5000 كيلوگرم است (مهندسين مشاور كان‌ايران، 1378).

طبیعت رودمعجن اردیبهشت 1389

2010-06-08T17:30:00.001+04:30

بند باصفت

آبشار رودمعجن

2010-06-01T18:57:00.001+04:30

عکس از رودمعجن(V,NLU[K) اواخر اردیبهشت 89

2010-05-30T16:38:00.003+04:30

عکس از رودمعجن(V,NLU[K) اردیبهشت 89

2010-05-30T16:20:00.000+04:30

اردیبهشت 1389 رودمعجن عکس از سعید ایزدی

2010-05-14T13:43:00.001+04:30

دَم تينگَل v,nnlu[k

2010-05-08T10:51:00.001+04:30

دربی

2010-04-19T08:18:00.001+04:30

سندی مکتوب از 120 سال پیش

2010-04-14T09:51:00.007+04:30

کهن‌ترین سند مکتوب تاریخ داری که تا کنون از رودمعجنیها دیده شده است یک قبالة نامه است

مربوط به یکصد و بیست سال پیش. که نزد آقای میرزا لطفی نگهداری می شود.

این قباله نامه‌ی کهن مربوط به ازدواج حاج لطفعلی بیگ است که در ن 1314 قمری کتابت شده است.

در این سند زمین‌های «کج‌راه»‌ را «کاسه راه» نوشته‌اند.

در زمانی که نامهای محلی وارد زبان رسمی و کتابت می شود

این شیوه‌ی لفظ قلم نویسی یا به گویش رودمعجنی «شهری شکستن» دیده می‌شود.

گُگ دره (gõg dra) : کبک دره
طُقْ دره (togh dra) : طاق دره
کْجْرا (kj rā)‌: کاسه راه
کُی میلکو (kõy milko) : کوه ملکان. باید مِلک (melk)باشد نه ملک (malek)

رنگین کمان رودمعجن

2010-03-29T10:28:00.001+04:30

عکس از باغ کاظم

2010-03-29T10:20:00.000+04:30

باغ کاظم رودمعجن1387/7/15

باغ کاظم رودمعجن1388/11/25

عکس ماهوارهای از رودمعجن

2010-02-08T12:38:00.005+03:30

//www.wikimapia.org/#lat=35.4397116&lon=58.833375&z=16&l=16&m=b&tag=949

عکس ازعاشورای رودمعجن

2010-02-07T12:28:00.001+03:30

عقیده ها

2010-01-25T16:08:00.001+03:30

تمناي باران و مراسم چولقزك

باتوجه به اين كه كشاورزي و دامداري در رودمعجن زندگي معيشتي مردم را تشكيل ميدهد و آب، به عنوان محور توليد در اين مناطق نقش حياتي دارد، در گذشته ودرموارد كمبودآب و نزولات جوي جهت نزول باران مردم نذر و نیاز کرده و اش نذری میپزندو بین مردم تقسیم می کنند همچنین کودکان و نوجوانان روستا مترسكي مي ساختند وبا گرفتن چوبهایی در دست در میان کوچه های روستا راه می افتادندوبا صدای بلند می خواندند

خدا خدا بارو بده

بارون سه پیه بده

گوندوما دزر خـــاكه

از تشنگي هــلاكه

میثل برینج پاکه

مردم هم به انها پول و شیرینی می دادند و بر روی انها اب می پاشیدند

تاریخ شهرستان تربت حیدریه

2010-01-25T15:44:00.005+03:30

1)شهرستان تربت حیدریه . در شمال قسمت مرکزی استان خراسان واقع است . ازشمال به شهرستانهای مشهد و نیشابور، از مشرق به شهرستان تربت جام ، ازجنوب به شهرستانهای خواف و گناباد و از مغرب به شهرستانهای کاشمر و گنابادمحدود می شود. شش بخش به نامهای مرکزی ، بایْک / بایگ ، فیض آباد، کَدْکَن، جلگه رخ و جلگه زاوه ، شانزده دهستان و پنج شهر دارد.

شمالو مرکز این شهرستان کوهستانی و جنوب آن هموار است . در شمال آن رشتهکوههایی با جهت غربی ـ شرقی به نامهای سبزآباد، شاهرود، شصت دره و سلیمانیامتداد دارد که بلندیِ مرتفعترین قلة آن ، چهل تن ، حدود 013 ، 3 متر است. رشته کوههای مرکزی از کوههای شمالی کم ارتفاعتر است . دشت زاوه در مشرقو جلگة رخ در شمال شهرستان واقع است . زمینهای کشاورزی آن با آب رودخانه ،قنات ، چشمه ، چاههای عمیق و نیمه عمیق آبیاری می شود. برخی از رودهای اینشهرستان عبارت اند از: سالار که از کوه سبزآباد (حدود 25 کیلومتری شمالشهر تربت حیدریه ) سرچشمه می گیرد و با جهت شمالی ـ جنوبی ، پس از آبیاریزمینهای کشاورزی قسمت مرکزی شهرستان ، در شمال گناباد به رود کال شور میریزد؛

رود شصت دره که از کوه شصت دره (در حدود سیکیلومتری شمال غربی شهر تربت حیدریه ) سرچشمه می گیرد و با جهت شمالی ـجنوبی ، پس از آبیاری زمینهای مزروعی غربی و جنوبی شهرستان ، در شمالگناباد به رود کال شور می ریزد؛ و رودهای فصلی کال عُریان و کال باغ (آبفیض آباد).

شهرستان تربت حیدریه از گیاه بنه، خاکشیر،کاکوتی، گونکتیرا، روناس و رستنیهایی برای چرای دام دارد. درخت توت دربرخی از نواحی،برای استفاده از برگ آندر پرورش کرم ابریشم،غرس شده است.از زیا دارای قوچ،میش، بزکوهی، آهو، گرگ، روباه شغال خرگوش و پرندگانی چون کبک، تیهو، هوبرهو سینه سیاه است.

محصولات عمده این شهرستان گندم، جو،چغندر قند،تره بار، زعفران، و زیره سبز است و از محصولات باغی انگور،آلو سیب و بادامدارد.به لحاظ داشتن چراگاهای طبیعی در دشتها و دامنه کوهها، گوسفند و بز وگاو و شتر در آنجا پرورش داده می شود.تولید ابریشم در آن از دیرباز متداولبوده است، به طوری که سالانه حدود پنجاه تن تولید ابریشم دارد.ابریشمو پشمو گوشت آن صادر می شود (جغرافیای آبادیها،ج 43، ص 41-42).صنایع دستی آنقالی و قالیچه است و سالانه حدود چهل هزار تخته قالی آن صادر می شود.کارگاههای پشم ریسی، نمد مالی، ابریشم کشی و ابریشم تابی در آن احداث شدهاست (همان ، ج 43، ص 42؛ خسروی ، ص 302). معدن سنگ ساختمانی در پیشکوه (درحدود سه کیلومتری مغرب شهر تربت حیدریه ) و معادن کرومیت در کدکن و نوبهارو سنگ آهک در اِسفیوخ دارد ( فرهنگ جغرافیائی آبادیها ، ج 43، ص 41).منطقه ای زلزله خیز است . راههای اصلی تربت حیدریه ـ مشهد، تربت حیدریه ـکاشمر، تربت حیدریه ـ گناباد و تربت حیدریه ـ خواف از آن می گذرد.

در1316 ش طبق قانون تقسیمات کشور، شهرستان تربت حیدریه در استان نهم (خراسان) تشکیل شد و بخشهای آن تربت حیدریه (بخش مرکزی یا حومه )، فیض آباد،رشتخوار و خواف ـ کدکن تعیین شد.

2) شهر تربت حیدریه ، مرکز شهرستان تربت حیدریه (جمعیت طبق سرشماری 1375 ش 647 ، 94 تن ). در

ارتفاعحدود 350 ، 1 متری ، در ولایت قدیمِ زاوه ، در حدود165 کیلومتری جنوب شهرمشهد واقع است . فاصلة آن با شهر کاشمر در مغرب حدود 76 کیلومتر، با شهرگناباد در جنوب غربی حدود 125 کیلومتر، و با شهر باخرز در مشرق حدود 115کیلومتر است . از طریق سنگان ــ که در حدود 210 کیلومتری مشرق آن است ــبه شهر تایباد متصل می شود.

بیشترین دمای این شهر در تابستانهاحدود °40، کمترین آن در زمستانها حدود °10- و میانگین بارش سالانة آن حدود250 میلیمتر است . رود شصت دره ، از مغرب شهر می گذرد. چشمة آب قنداب درشمال شهر معروف است . گردنة شُترگَردَن در حدود هجده کیلومتری شمال شهرواقع است . در مرکز شهر بر روی تپه ای به ارتفاع حدود یازده متر پارکیاحداث شده است . شهر بازار سرپوشیده دارد (خسروی ، ص 299،301). شهرکجدیدالاحداث ولیّعصر در شمال شهر قرار دارد و طرح یک شهرک صنعتی در جنوبشرقی شهر در دست اجراست (همان ، ص 305). ساکنان شهر شیعة دوازده امامی اندو به فارسی با گویش تربتی سخن می گویند ( فرهنگ جغرافیائی آبادیها ، ج 43،ص 43).

برخی از آثار مهم و تاریخی شهر تربت حیدریه عبارت اند از:مزار قطب الدین حیدر * که به دستور قاضی محمود تربتی در 1023 بنا شده است؛ مسجدجامع قدیم متعلق به دورة صفوی که در 1040 به اهتمام شخصی به نامخواجه عبداللّه ساخته شده و ایوان اصلی متصل به شبستان آن هنوز باقی است ؛

مزارشیخ ابوالقاسم گورکانی در حدود سه کیلومتری جنوب شهر؛ کاروانسرایی درنزدیکی مزار قطب الدین حیدر؛ رباطی در بازارچة شهر در محلة معروف به میدان؛ مسجد جامع جدید، که ظاهراً در دورة احمدشاه (1327ـ1342) در میدان مرکزیشهر در جای مسجدی قدیمی بنا شده است (خسروی ، ص 380، 397).

پیشینه. نام تربت حیدری یا تربت حیدریه ، نخستین بار در نیمة اول قرن نهم باعنوان «قریة تربت مقدسة مزار شیخ قطب الدین حیدر» در ولایت زاوه ومَحوِلات (امروزه «مَه وِلات » که دهستانی است در بخش فیض آباد) ضبط شدهاست (حافظ ابرو، ج 2، ص 41). اما ظاهراً از اوایل قرن هفتم اهمیت یافته ،یعنی از زمانی که قطب الدین حیدر در آنجا به خاک سپرده شده است . در آنزمان تربت (مزار) شیخ در حدود سی کیلومتری مغرب شهر قدیمی زاوه قرار داشته( رجوع کنید به خسروی ، ص 322) و احتمالاً خانقاه او بوده و بتدریج درپیرامون آن بازار و مسجد و رباطهایی احداث شده است . خواندمیر (ح 880 ـ942) تربت را یکی از چند «محال » ولایت زاوه ، و قصبه ضبط کرده است (ج 2،ص 332). از دورة صفویه تربت با نامهای «حصار» و «قلعه » و «تربت » درکتابها آمده است . در 905 مظفرحسین میرزا، حاکم سبزوار، در جنگ بامحمدحسین میرزای بایسنقر، حاکم استرآباد، شکست خورد و به قصبة تربت رفت(همان ، ج 4، ص 251). در دورة شاه اسماعیل اول صفوی (907 ـ 930) تربت بهصوفیان خلیفه واگذار شد ( جهانگشای خاقان ، ص 595). در 974، هنگامی کهشاهزاده محمدمیرزا عازم خراسان شد، در نزدیکی تربت ، عبداللّه خان ازبک ،حاکم ماوراءالنهر، با چهل هزار قشون راه را بست ؛ وی نیز به قلعة ویرانِتربت پناه برد (روملو، ج 12، توضیحات نوائی ، ص 701ـ702). در 985 سلطانمحمد خدابنده در جنگ با ازبکان ــ که با سی هزار سوار به خراسان یورشآورده بودند ــ به قلعة تربت رفت و سرانجام ازبکان ناکام ماندند (روملو، ج12، ص 650). در دورة صفوی ، تربت به لحاظ دارا بودن رودهای پرآب وچراگاهها و دشتها، که برای سواران و چهارپایان بویژه اسب مناسب بود، و نیزبه لحاظ قرار گرفتن در مسیر جادة هرات ــ که اغلب ازبکان از آنجا به ایرانحمله می کردند ــ اهمیت سوق الجیشی یافت ، به طوری که اسکندربیک ترکمان (ج1، ص 284) در بارة قلعة هرات و قلعة تربت نوشته است که هرگاه قلعة تربت درشش ماه گشوده نشود، تسخیر قلعة هرات «که از قلاع مشهورة آفاق است » در عرضیک سال میسر نخواهد بود.

در اوایل دورة قاجار، اسحاق خان قرایی(متوفی 1231) در تربت حیدریه حکومت می کرد. وی دورتادور آن را حصار کشید وبه ساختن کاروانسرایی پرداخت که بعداً تبدیل به قلعه ای مربع شکل شد. درآن زمان تربت حیدریه دهکده ای بیش نبود (شیروانی ، ص 189؛ اعتمادالسلطنه ،ج 1، ص 670ـ671). ظاهراً بنای شهر جدید را در اواخر قرن دوازدهم اسحاق خانگذاشته و به گفتة محمدرضا خسروی ــ که کتابش در 1366 ش به چاپ رسیده ــ تااین اواخر، شهر را به نام سازندة آن «تربت اسحاق خان » می خواندند (ص 71).ظاهراً پس از کشته شدن اسحاق خان در دورة فتحعلی شاه ، جمعیت شهر کاهشیافته ، به طوری که در اواخر دورة ناصرالدین شاه (1264ـ1313) به بیش از دوهزار تن نمی رسیده است (اعتمادالسلطنه ، ج 1، ص 669). در دورة ناصرالدینشاه ، کلنل ییت از تربت حیدریه دیدن کرده و جمعیت آن را پانصد خانوار ضبطکرده و نوشته است : تربت دارای ارگی ویران با کاروانسرایی در جنوب غربی آنو بازاری به طول حدود 135 متر است ، روزگاری شهرت شهر به سبب تولید ابریشمبود که بر اثر پیدا شدن آفت کرم ابریشم تولید آن آسیب فراوان دید، اماتجارت پشم و برگة هلو و زردآلو رونق داشت و از هند چای و نیل و قلع و ورقههای مسی به آن وارد می شد (ص 54 ـ 56). در 1320 ش ، در شورش صولت السلطنههزاره در خراسان ، تربت حیدریه مدتی به دست شورشیان افتاد (بیات ، ص 52).

منابع: اسکندر منشی ؛ اعتمادالسلطنه ؛ ایران . قانون تقسیمات کشوری آبان 1316.قانون تقسیمات کشور و وظایف فرمانداران و بخشداران ، مصوب 16 آبان ماه1316 ، چاپ دوم ، تهران ] بی تا. [ ؛ ایران . وزارت کشور. معاونت سیاسی واجتماعی . دفتر تقسیمات کشوری ، نشریة تاریخ تأسیس عناصر تقسیماتی بههمراه شماره مصوبات آن ، تهران 1381 ش ؛ کاوه بیات ، صولة السلطنه هزاره وشورش خراسان در

زمستان سال 1320 شمسی ، تهران 1370 ش ؛ جهانگشایخاقان : تاریخ شاه اسماعیل ، چاپ اللّه دتّا مضطر، اسلام آباد 1364 ش ؛عبداللّه بن لطف اللّه حافظ ابرو، تاریخ حافظ ابرو، ج 2: بخش جغرافیایخراسان ، چاپ کرافولسکی ، ویسبادن 1982؛ محمدرضا خسروی ، جغرافیای تاریخیولایت زاوه ، مشهد 1366 ش ؛ خواندمیر؛ روملو؛ زین العابدین بن اسکندرشیروانی ، بستان السیاحه ، یا، سیاحت نامه ، چاپ سنگی تهران 1315، چاپافست ] بی تا. [ ؛ فرهنگ جغرافیائی آبادیهای کشور جمهوری اسلامی ایران ، ج43: تربت حیدریه ، تهران : وزارت دفاع ، ادارة جغرافیائی ارتش ، 1363 ش ؛مرکز

آمار ایران ، سرشماری عمومی نفوس و مسکن 1375: نتایج تفصیلی کل کشور ، تهران 1376 ش ؛ چارلز ادوارد ییت ، خراسان

و سیستان ، ترجمة قدرت اللّه روشنی زعفرانلو و مهرداد رهبری ،

تهران 1365 ش .

/ خسرو خسروی /

گویش رودمعجنی

2010-01-25T15:43:00.003+03:30

دوشنه = ديشب	دينه = ديروز	مغرضو= سرغروب
چند كرت = چند بار	شوني = كهنه بچه	شخل = شاخه
شيمش= شاخه تازك	گدار = سربالايي كوه	سرگوي =كود حيواني
مه = بگير	وخه = بلند شو	بجست = فرار كرد

عکس ازآبشار رودمعجن

2010-01-18T09:53:00.001+03:30

واژه صداهای مختلف

2010-01-09T19:22:00.005+03:30

واژه صداهای مختلف

واژه هاي كه براي بيان صداهاي مختلف به كار مي رود

اين واژه ها در اكثر موارد با اضافه شدن دو حرف ساكن سين و تاء (سْتْ) مي آيد:

1 – تُلُپّسْتْ = صداي افتادن سنگ به آب

2 – جِرقَّسْتْْ = صداي شكستن ساخه درخت يا چوب خشك

3 – خِشّسْتْ = صداي كه از كشيدن چيزي بر روي زمين بر آيد

4 – شَرِقِّسْتْ = صداي زدن سيلي و مانند آن

5 – قِینْگَسْتْ = صداي رها شدن ناگهاني تير

6 – گُرَّسْتْ = صداي بخاري و شعله ناگهاني آتش

7 – وَقَّسْتْ = صداي ناگهاني سگ

8 – شُلُپََّسْتْ = صداي بلند و ناگهاني افتادن چيزي در آب

9 – كُپَّسْتْ = صداي فرو افتادن كلوخ و مانند آن

10 – هُك هُك = صداي گريه اي كه در گلو پيچيده است

11 – عَرَّسْتْ = صداي بلند الاغ و به گريه ناگهاني با حالت تمسخر نيز گويند

12 – فِیشَّسْتْ = صداي مار و يا بيرون آمدن آب بيني

13 - شُرَّست = صدای آب که ناگهانی ریخته شود(*)

14 - تِرّست = صداي خروج ناگهانی گاز از مخزن و همچنین صدای موتورهای ایژ قدیمی

15 - حُقست = بیرون امدن اب و غذا از گلو (استفراغ)

16 - تلمبست = افتادن دیوارو یا سقف خانه

17- هوررست = ریختن میوه از درخت

عکس ازآبشار رودمعجن

2010-01-04T10:05:00.001+03:30

عکس ازآبشار رودمعجن

2010-01-04T10:02:00.002+03:30

عکس از داخل روستای رودمعجن

2009-11-30T16:36:00.000+03:30

عکس از داخل روستای رودمعجن

تصویر زیبا از آبشار رودمعجن

2009-11-05T12:48:00.004+03:30

آبشار رودمعجن

2009-11-03T11:59:00.000+03:30

آبشار رودمعجن

از تربت حيدريه تا بايگ حدود 20 كيلومتر راه است. از بايگ هم تا روستايسرسبز رودمعجن حدود 30 كيلومتر راه است كه جاده اي آسفالته و پيچ در پيچاست. ماشين را بايد در خود روستا گذاشت و بار و بنديل را انداخت روي دوش وراه افتاد. به رسم روستاهايي از اين دست، راه رسيدن به آبشار در واقع همانمسير رودخانه است كه از وسط باغهاي روستا مي گذرد. با سرعت معمولي پيادهروي، حدود 45 دقيقه راه است تا آبشار. آبشار به طرز اعجاب انگيزي، پايديواره است. انگار مثلا وسط ديواره سوراخ شده و آبشار درست شده است. خودآبشار هم با چند تخته سنگ خيلي بزرگ احاطه شده و محوطه اي دور از آفتاب،براي آبشار فراهم كرده است. در حوضچه پايين، آبشار يكي دو متر از ديوارهفاصله دارد و مي شود با عبور از آبشار، در پشت آن ايستاد. مردمي كه برايتماشاي آبشار آمده اند، انگار قسم خورده باشند، حتما از زير آبشار هم ردمي شوند
آبشار رودمعجن به گواهي ويكي پديا 28 متر ارتفاع دارد. به همت اهالي روستايك مجموعه سرويس بهداشتي مناسب هم فراهم شده است كه در آن كوه كمر، بهشدت، مغتنم است

دهانه آبشار رودمعجن

2009-11-02T17:04:00.002+03:30

عکس از رودمعجن

2009-11-01T15:39:00.000+03:30

عکس کال حصار

2009-10-29T18:39:00.002+03:30

سخن گفتن يك احتياج است اما گوش دادن يك هنر

(يوهان ولفگانگ فون گوته)

انواع گره کراوات و آموزش گره زدن ( عکس , )

2009-10-29T11:34:00.000+03:30

انواع گره کراوات و آموزش گره زدن ( عکس , )

بستن کراوات همیشه یکیاز دردسرهای پسرها و همچنین دخترهاست. چون ایرانی ها معمولا از کراواتخیلی کم استفاده میکنند و همین موضوع باعث میشه گره کراوات زدن رو درستیادنگیرند. در ایران 2 نوع گره کراوات خیلی مشهور شده بنام یک گره و دوگره! اما اگه بخواهید اصل انواع گره های کراوات رو بشناسید باید این مقاله روبخونید.

1 - گره Four-in-hand : این گره متعارفترین گره کراوات است که 80 درصد کسانی که کراوات میبندند از آن استفادهمیکنند . این گره خیلی هم ساده و آسان جهت یادگیری است . البته میگن اینگره روی لباس های یقه دار خیلی خوب نمی ایستد و بهتر است روی لباس هایی کهیقه باریک دارند استفاده شود. همچنین این گره با کراوات های پهن خیلی خوبخودشو نشون میده و البته این گره از لحاظ ایستادن روی پیرهن یکمی نامتقارناست.

2 - گره Half-Windsor : این گره برایاکثر محیط ها مناسب است و نسبت به مدل four-in-hand رسمی تر است. این نوعبستن باعث ایجاد گره ای متقارن و مثلتی شکل میشود که روی هر نوع لباس ویقه ای خوب بنظر می آید. گره هاف وینسر بهتره با کراوات های پهن که الیافسبک دارند بسته بشه.

3 - گره Windsor : این گره برای مکان هایخیلی رسمی استفاده میشه و باید با لباس های یقه پهن پوشیده بشه و البته باکراوات های جنس سبک . چون اگه جنس کراوات شما ضخیم باشه گره شما خیلی گندهبه نظر میاد. این نوع گره حسی از شکوه و قدرت رو در خودش نهفته داره و

4 - گره Pratt یا Shelby : این گره خیلیمعمولی و بدون تزویره . خیلی تر تمیز و منظم به نظر میاد و روی هر لباس وبرای هر محیطی هم مناسب است. یک گره متوسط ، نه به کلفتی گره وینسر و نهبه سادگی four-in-hand . در ضمن متقارن هم هست.

اینم 1 تصویر کلی

رازهایی از هدیه دادن گل

2009-10-27T12:54:00.000+03:30

رازهایی از هدیه دادن گل ... وبلاگ تزئینات و دکوراسیون

گل علاوه بر سمبل زیبایی، یکی از هدایایی است که نشان دهنده احساسات وعواطف انسان در شرایط مختلف است. هدیه دادن گل برای هدیه گیرنده احساسخوشایندی را به وجود می آورد که معمولا نشانه علاقه و صمیمیت هدیه دهندهمحسوب می گردد و باعث زینت و شادابی محفل نیز می شود. بهتریناستفاده ای که می توان از این هدیه شادی بخش نمودآن است که گل های مختلفرا در معانی متفاوت به عزیزانمان و آن هایی که دوستشان داریم هدیه بدهیم.این کار موجب می شود تا موجی از شادمانی و احساس صمیمیت و رضایت در وجودآن ها به حرکت درآید و غم و اندوه و مشکلات را مورد هجوم قرار دهد، علاقهافزایش می یابد و محبت ها پایدارتر می شود.

گل لطیف است و احساسلطافت را در روح انسان ها دوچندان می کند و رایحه خوش آن تمام وجود فرد رادگرگون می سازد. اهدای گل نیاز به مناسبت ندارد و بد نیست بعضی وقت هاشاخه ای گل به همسر، مادر، پدر، خواهر، برادر، فرزند و همکار و آن هایی کهدوستشان داریم هدیه بدهیم. با اهدای گل عواطف و احساسات خود را بیان کنیمو دیگران را شگفت زده نماییم. دست کم با این کار طراوت، شادابی، خنده وصمیمیت جای سلام و احوالپرسی روزمره و تکراری مارا خواهد گرفت و در وجودطرف مقابل غوغایی شگفت انگیز به پا خواهد شد.

کاربرد گل در کشورهای مختلف

دراغلب کشورهای اروپایی مرسوم است کسانی که به میهمانی شام دعوت می شوندبرای تشکر از خانم میزبان چند شاخه گل به او هدیه دهند. در ژاپن هر گلمعنای مختلفی دارد و در موارد مختلف مردم آن کشور از گل استفاده هایفراوان می کنند. آن ها به پرورش گل علاقه زیادی دارند و در گل آرایی ازاستادان توانمند و برجسته ای برخوردارند. ژاپنی ها هرسال جشن گل برگزار میکنند و اغلب عشاق آن کشور باتوجه به این که هر گل معنا و مفهوم خاصی دارداحساس خود را با آن بیان می کنند و بانوان آن سرزمین هم برای نشان دادندرخواست و نظرات خود از گل هایی که به همان معنا هستند بهره می برند. دراین کشور گل داودی نشانه طول عمر است و در مراسم بازنشستگی افراد یکدستهگل داودی به آن ها هدیه می دهند و به این ترتیب برای او زندگی طولانی آرزومی کنند. اهدای شکوفه گیلاس یادآور آن است که زندگی زودگذر است و نباید آنرا سخت گرفت و موجب آزار و اذیت دیگران شد.

البته یونانی ها اولینملتی بودند که برای گل های مختلف معانی مشخصی تعریف کردند و در زندگیخصوصی و اجتماعی از آن استفاده نمودند. بعد از آن رومی ها از این روشاستقبال کردند و سایر مردم جهان کم و بیش آن را پذیرفتند.

در کشورما هم گل ها کاربدهای مختلفی دارند و هر گل به عنوان نوعی نماد و نشانمشخص مورد استفاده قرار می گیرد. ایرانی ها معمولا از گل برای ابراز علاقهبه جنس مخالف، جشن و میهمانی ها، تبریک به عروس و داماد، عیادت مریض، کسیکه خانه جدید خریده است یا فرزندی به دنیا آورده استفاده می کنند.

گللاله در کشور ما طرفداران زیادی دارد و در رنگ های مختلف پرورش می یابد.جشنواره گل لاله پایان بهار هرسال باحضور اغلب طرفداران داخلی و خارجیبرگزار می شود و عرضه آن در سطح کشور گسترش می یابد که با استقبال بی نظیرایرانیان مواجه می شود.

معنای گل ها

معنای گل ها در ادوارمختلف متفاوت بوده است. مثلا گل رز که مورد علاقه اغلب افراد بوده است دردوره رنسانس سمبل شهادت و عشق آسمانی و بعد از آن نشانه آرامش، نعمت و صلحبوده است. این گل در مصر باستان نشانه تقوی و پاکدامنی و در عهد یونانی هانشانی مقدس بوده و رومی ها آن را به عنوان سمبل فتح و پیروزی می شناختهاند. اما گل رز امروزه همه جا معنای عشق و زیبایی دارد.

در اغلبکشورها گل ها از معانی یکسانی برخوردار شده اند که دانستن آن ها استفادهبه موقع از معانی آن می تواند در بهبود ارتباط نقش موثری داشته باشد.

گل بنفشه به معنی نجابت و کم رویی، اندیشه ناگفته ، پاکدامنی ، فروتنی

گل شقایق: اختلاف

گل سرخ: عشق و زیبایی

رز سیاه : مرگ و تسلیت

رز سفید : عشق مبارک و فرخنده

رز کاملاً شکفته : تعهد و دوست داشتن

دسته گل رز : قدردانی

ترکیبی از گل رز سفید و سرخ : سازش، اتحاد

سوسن: ملاحت و زیبایی

سوسن سفید: دوشیزگی و پاکیدامنی

خشخاش: تنبلی و سستی

شکوفه پرتقال: علاقه به ازدواج

سنبل: اندوه و تاسف

شب بو: عشق در حال سیه روزی و بدبختی

زنبق سفید: عفت و پاکدامنی

کاملیای سفید : قابل ستایش و پرستیدنی

کاملیای صورتی: در آرزوی رسیدن به یکدیگر

کاملیای قرمز : عشق آتشین

نیلوفر آبی : حقیقت

آنتوریوم: عشق ، علاقه و محبت

داوودی : تو دوست فوق العاده من هستی

آفتابگردان : ستایش ، غرور و پرستش

نرگس : غرور و خودبینی

نرگس زرد : احترام

اقاقیا : عشق پاک

کاکتوس: پایداری و استقامت

لاله : عاشق واقعی

مریم : لذت بردن

میخک : جواب مثبت به درخواست عشق

قاصدک : وفاداری ، خوشبختی و صداقت

نسترن : احساس همدلی و تقاضای دوست داشتن

پامچال : بدون تو ادامه زندگی را نمی خواهم.

یاسمن : شادی و دلپذیری

رزماری : یادآوری خاطرات گذشته

البته تعداد شاخه های دسته گل اهدایی هم معنای مختلفی دارد:

یک شاخه گل: توجه

سه شاخه گل: احترام

پنج شاخه گل: علاقه و محبت

هفت شاخه گل: عشق

10 شاخه گل لاله نشانه یک عشق بی نظیر و ماندگار می باشد.

علاقه و توجه به گل تا اندازه ای اهمیت دارد که برخی ملت ها از گل به عنوان علامت کشور خود استفاده کرده اند.

بلژیک: گل آزالیا

انگلستان: رز

رومانی: رز

هلند: لاله

کانادا: برگ افرا

یونان: بنفشه

چین: نرگس

مصر: نیلوفرآبی

ایران: گل سرخ

مکزیک : کاکتوس

لیتوانی: رو

ژاپن: داودی

هندوستان: نیلوفر

اسپانیا: درخت انار

لهستان: گل گندم

پاراگوئه: شکوفه پرتقال

چرا هنگام مشاجره فریاد می زنیم؟!

2009-10-27T12:46:00.002+03:30

استادى از شاگردانش پرسيد:
چرا ما وقتى عصبانى هستيم داد مي‌زنيم؟
چرا مردم هنگامى که خشمگين هستند صدايشان را بلند مي‌کنند و سر هم داد مي‌کشند؟

شاگردان فکرى کردند و يکى از آن‌ها گفت:
چون در آن لحظه، آرامش و خونسرديمان را از دست مي‌دهيم

استاد پرسيد: اين که آرامشمان را از دست مي‌دهيم درست است امّا چرا با وجودى که طرف مقابل کنارمان قرار دارد داد مي‌زنيم؟
آيا نمي‌توان با صداى ملايم صحبت کرد؟ چرا هنگامى که خشمگين هستيم داد مي‌زنيم؟

شاگردان هر کدام جواب‌هايى دادند امّا پاسخ‌هاى هيچکدام استاد را راضى نکرد.

سرانجام او چنين توضيح داد:
هنگامى که دو نفر از دست يکديگر عصبانى هستند، قلب‌هايشان از يکديگر فاصله مي‌گيرد.
آن‌ها براى اين که فاصله را جبران کنند مجبورند که داد بزنند.
هر چه ميزان عصبانيت و خشم بيشتر باشد، اين فاصله بيشتر است و آن‌ها بايد صدايشان را بلندتر کنند.

سپس استاد پرسيد:
هنگامى که دو نفر عاشق همديگر باشند چه اتفاقى مي‌افتد؟
آن‌ها سر هم داد نمي‌زنند بلکه خيلى به آرامى با هم صحبت مي‌کنند. چرا؟
چون قلب‌هايشان خيلى به هم نزديک است.
فاصله قلب‌هاشان بسيار کم است.

استاد ادامه داد:
هنگامىکه عشقشان به يکديگر بيشتر شد، چه اتفاقى مي‌افتد؟ آن‌ها حتى حرف معمولىهم با هم نمي‌زنند و فقط در گوش هم نجوا مي‌کنند و عشقشان باز هم بهيکديگر بيشتر مي‌شود.
سرانجام، حتى از نجوا کردن هم بي‌نياز مي‌شوند وفقط به يکديگر نگاه مي‌کنند. اين هنگامى است که ديگر هيچ فاصله‌اى بينقلب‌هاى آن‌ها باقى نمانده باشد

رودخانه رودمعجن

2009-10-27T12:34:00.000+03:30

عکس طبیعت رودمعجن

2009-10-27T10:08:00.000+03:30

عکسهای ماهوارای از رودمعجن

2009-10-23T11:53:00.006+03:30

عکسهایی از رودمعجن

2009-10-23T08:13:00.000+03:30

عکسهایی زیبا از آبشار رودمعجن

2009-10-21T17:44:00.001+03:30

عکسهایی زیبا از آبشار رودمعجن

2009-10-20T09:30:00.003+03:30

جمعیت روستای رودمعجن سرشماری1385

2009-10-19T12:20:00.002+03:30

آبادي	خانوار	جمعيت			وضعيت سواد
		جمعيت			جمعيت باسواد			جمعيت بي سواد
		كل	مرد	زن	كل	مرد	زن	كل	مرد	زن
رودمعجن	330	956	431	525	556	268	288	352	134	218

عکسهایی از رودمعجن

2009-10-18T19:38:00.007+03:30

http://www.panoramio.com/photo/27997846

آبشار رودمعجن

2009-10-17T17:07:00.000+03:30

آبشار روستاي رودمعجن :

===================

روستايرود معجن واقع در 48 كيلومتري غرب شهرستان تربت حيدريه واقع است. در چهار كيلومترياين روستا آبشاري زيبا با ارتفاع 28 متري پديد آمده كه از سلسله جبال چهلتن در 54 كيلومتري غرب شهرستان سر چشمه گرفته و پس از ايجاد

رودخانه دائمی وابیاری مزارع وباغات بالا و پایین آبشار وهمچنین ایجاد مناظر زیبا با آبشارهای کوچک در پشت آبشاراصلی از داخل روستا گذشته ودر مسير خود در10کیلومتر پایین تروارد رودخانه حصار مي شود..

آب و هوا

2009-10-17T16:36:00.000+03:30

با توجه به کوهستاني بودن منطقه روستای رودمعجن داراي زمستان هایی

سرد و تابستان هایی گرم و خشک مي باشد ولي به دليل وجود رودخانه

در مرکز روستا و وجود باغ هاي سرسبز و کشتزارها و مزارع سرسبز و

وجود قنات ها و چشمه هاي فراوان از اب و هواي نسبتا معتدل برخور دار

است و از جمله روستاهاي معدود خوش اب و هواي شهرستان تربت حيدريه

به حساب مي ايد به همين خاطر اين روستا سالانه پذيراي صدها مسافر از

راه دور و نزديک مي باشدکه به قصد تفرج و استراحت و استفاده از اب و

هواي سرد ومناسب و رفع خستگي و لذت بردن از مناظر طبيعي به اين

منطقه مسافرت مي نمایند.

هرگاه نام رودمعجن بر زبان ايد بدون شک اب وهوا ي خوب - آبشار رودمعجن رودخانه پراب و

سرسبز .باغ هاي ميوه و مناظر طبيعي و فرحبخش در ذهن انسان تداعي

مي شود و انسان را به تکاپو وامي دارد تا بار ديگر از ان منطقه ديدن کندو

خاطره ها را زنده نمايد براي کساني که براي بار اول از اين روستا د يدن مي

کنند وجود اين همه زيبايي برايشان بسيار لذت بخش است و خاطره اي بياد

ماندني در ذ هن انها باقي مي ماندو هميشه بخوبي از ان يا د مي کنند و

انهایی که تعريف روستا را از دوستان و اشنايان خود شنيده اند بي صبرانه

منتظرند تا در اولين فرصت از اين منطقه ديدن نماند.

به همین خاطررودمعجنی های مقیم شهر های دور و نزدیک حداقل سالی

یکبار هم که شده انهم خصوصا در فصل تابستان به رودمعجن مسافرت

می کنندو از نعمات خدادادی حداکثر بهره را می برند .

مشکلی که در این زمینه وجود دارد مربوط به کسانی است که اصالتا

رودمعجنی بوده ولی بستگان درجه اولی در رودمعجن ندارند به همین لحاظ یا از

رفتن به رودمعجن خودداری کرده و یا اینکه فقط مدت روز را در انجا اقامت میکنند

چنانچه مکانی از قبیل مسافر خانه و امثالهم در منطقه وجود داشته باشد

اینگونه افراد راحت تر و بهتر می توانند به این منطقه مسافرت نمایند./

معنی نام کشورها

2009-10-13T15:46:00.000+03:30


آرژانتین: سرزمین نقره (اسپانیایی) آفریقای جنوبی: سرزمین بدون سرما / آفتابی جنوبی (لاتین، یونانی) آلبانی: سرزمین کوه نشینان آلمان: سرزمین همه مردان یا قوم ژرمن (فرانسوی، ژرمنی) آنگولا: از واژه نگولا که لقب فرمانروایان محلی بود اتریش: شاهنشاهی شرق (ژرمنی) اتیوپی: سرزمین چهره سوختگان (یونانی) ازبکستان: سرزمین خودسالارها (سغدی، ترکی، فارسی دری) اسپانیا: سرزمین خرگوش کوهی (فنیقی) استرالیا: سرزمین جنوبی (لاتین) استونی: راه شرقی (ژرمنی) اسرائیل: جنگیده با خدا (عبری) اسکاتلند: سرزمین اسکات ها (لاتین) افغانستان: سرزمین قوم افغان (فارسی) اکوادور: خط استوا (اسپانیایی) الجزایر: جزیره ها (عربی) السالوادور: رهایی بخش مقدس (اسپانیایی) امارات متحده عربی: شاهزاده نشین های یکپارچه عربی (عربی) اندونزی: مجمع الجزایر هند (فرانسوی) انگلیس: سرزمین پیر استعمار (ژرمنی) اوروگوئه: شرقی اوکراین: منطقه مرزی (اسلاوی) ایالات متحده امریکا: از نام آمریگو وسپوچی دریانورد ایتالیایی ایتالیا: شاید به معنی ایزد (یونانی) ایران: سرزمین آریایی ها٬ برگرفته از واژهٔ «آریا» به معنی نجیب و شریف ایرلند: سرزمین قوم ایر (انگلیسی) ایسلند: سرزمین یخ (ایسلندی) باهاما: دریای کم عمق یا ریشدارها (اسپانیایی) بحرین: دو دریا (عربی) برزیل: چوب قرمز بریتانیا: سرزمین نقاشی شدگان (لاتین) بلژیک: سرزمین قوم بلژ از اقوام سلتی، واژه بلژ احتمالاً معنی کیسه می داده بلیز: یا از نام دزدی دریایی به نام والاس یا از واژه ای بومی به معنای آب گل آلود بنگلادش: ملت بنگال (بنگلادشی) بوتان: تبتی تبار وتسوانا: سرزمین قوم تسوانا بورکینافاسو: سرزمین مردم درستکار بولیوی: از نام سیمون بولیوار مبارز رهایی بخش آمریکای لاتین پاراگوئه: این سوی رودخانه پاکستان: سرزمین پاکان (فارسی دری) پاناما: جای پر از ماهی (زبان کوئِوا) پرتغال: بندر قوم گال از اقوام سلتی (لاتین) پورتوریکو: بندر ثروتمند (اسپانیایی) تاجیکستان: سرزمین تاجیک ها (فارسی دری) تانزانیا: این نام از همامیزی تانگانیگا سرزمین دریاچه تانگا + زنگبار گرفته شده تایلند: سرزمین قوم تای ترکمنستان: سرزمین ترک + ایمان = ترکیمان = ترکمان = ترکمن سرزمین ترک هایی که مسلمان شده اند (مربوط به سده های آغازین اسلام) ترکیه: سرزمین قوی ها (ترکی با پسوند عربی) جامائیکا: سرزمین بهاران جیبوتی: شاید به پادری بافته از الیاف نخل می گفتند (زبان آفار) چاد: دریاچه (زبان بورنو) چین: سرزمین مرکزی (چینی) دانمارک: مرز قوم “دان” دومینیکن: کشور دومینیک مقدس (اسپانیایی) روسیه: کشور روشن ها، سپیدان روسیه سفید / بلاروس: درخشنده روس / سفید روسی رومانی: سرزمین رومی ها زلاند نو: زلاند جدید (زلاند نام یکی از استان های هلند به معنای دریاست) ژاپن: سرزمین خورشید تابان (ژاپنی) سریلانکا: جزیره باشکوه (سنسکریت) جزایر سلیمان: از نام حضرت سلیمان سوئد: سرزمین قوم “سوی” سوئیس: سرزمین مرداب سودان: سیاهان (عربی) سوریه: سرزمین آشور (سامی) سیرالئون: کوه شیر شیلی: پایان خشکی / برف عراق: شاید از ایراک به معنای ایران کوچک (فارسی) عربستان سعودی: سرزمین بیابانگردان در تملک خاندان خوشبختواژه عرب به معنی گذرنده و بیابانگرد استسعود یعنی خوشبخت. فرانسه: سرزمین قوم فرانک از اقوام سلتی فلسطین: یکی از اسامی قدیم رود اردن فنلاند: سرزمین قوم “فین” فیلیپین: از نام پادشاهی اسپانیایی به نام فیلیپ قرقیزستان: سرزمین چهل قبیله قرقیزی قزاقستان: سرزمین کوچگران قزاقی قطر: شاید به معنای بارانی (عربی) کاستاریکا: ساحل غنی (اسپانیایی) کانادا: دهکده زبان سرخپوستی “ایروکوئی” کلمبیا: سرزمین کلمب (کریستف کلمب) (اسپانیایی) کنیا: کوه سپیدی (زبان کیکویو) کویت: دژ کوچک هندی (عربی) گرجستان: سرزمین کشاورزان (یونانی) لبنان: سفید (عبری) لهستان: سرزمین قوم “له” لیبریا: سرزمین آزادی مجارستان: سرزمین قوم مجار (مجاری) مراکش: مغرب مصر: شهر، آبادی مقدونیه: سرزمین کوه نشین ها، بلندنشین ها (یونانی) مکزیک: اسپانیای جدید (اسپانیایی) موریتانی: سرزمین قوم مور (لاتین) میکرونزی: مجمع الجزایر کوچک فراسوی نروژ: راه شمال نیجر: سیاه (لاتین) نیجریه: سرزمین سیاه (لاتین) نیکاراگوئه: دریای نیکارائو (نام مردم آن منطقه) آگوئه (اسپانیایی) واتیکان: گرفته شده از نام تپه ای به نام واتیکان (اتروسکی) ونزوئلا: ونیز کوچک ویتنام: اقوام “ویت” جنوبی (ویتنامی) ویلز: بیگانگان (ژرمنی) هلند: سرزمین چوب آلمانی هند: پر آب (فارسی باستان) هندوراس: ژرفناها (اسپانیایی) یمن: خوشبخت یونان: سرزمین قوم “یون”

روانشناسی در مورد امضا

2009-09-26T17:56:00.001+03:30

روانشناسی در مورد امضا

روانشناسی در مورد امضا

1. کسانی که به طرف عقربه های ساعت امضا می کنند،انسانهایی منطقی اند.
2.کسانی که بر عکس عقربه های ساعت امضا می کنند،دیر منطق را قبول می کنند و بیشتر غیر منطقی اند.
3.کسانی که با فشار امضا می کنند،در کودکی سختی کشیده اند.
4.کسانی که پیچیده امضا می کنند،شکاک اند.
5.کسانی که اسمشان را می نویسند و روی اسمشان خط می زنند،شخصیت خود را نشناخته اند.
6.کسانی که در امضای خود نام خانوادگی می نویسند،دارای منزلت هستند.
7.کسانی که در امضای خود اسم و فامیل می نویسند،خودشان را در بین اقوام برتر می دانند.
8.کسانی که از خطوط افقی استفاده می کنند،انسان هایی منظم اند.
9.کسانی که در امضای خود از خطوط عمودی استفاده می کنند،در امور لجاجت و پافشاری می کنند.
10.کسانی که به حالت دایره و بیضی امضا می کنند،کسانی اند که می خواهند به قله برسن

آبشار رودمعجن

Panoramio: Panoramio Contest of April 2011

ریشه شناسی رودمعجن (رودماهگان)

رودمَعْجَن یا رودماهجان؟

1)‌ رودمعجن: نام سردار افسانه‌ای

2) رودمعدن: معدن نقره باغهای ته­رود

3) رُزْمَهْجَن، تلفظ قدیمیها

4) مَعْجَن و مجن عربی:

5) رودمَهْجَن در اسناد تاریخی

6) «رودمَهجَن»: بررسی زبان­شناسی

7) چند نام روستایی مشابه

پانوشتها

منابع

عکس های قدیمی

عاشورای رودمعجن ( 8 ) 1389

عاشورای رودمعجن ( 7 ) 1389

عاشورای رودمعجن (عکس از وبلاگ میرزایی)

روستاي رودمعجن را بهتر بشناسيم

عاشورای رودمعجن ( 6 ) 1389

عاشورای رودمعجن ( 5 ) 1389

عاشورای رودمعجن ( 4 ) 1389

عاشورای رودمعجن ( 3 ) 1389

عاشورای رودمعجن89

عكسهاي محرم 1389

سرگرمی رودمعجن

خاطرات را زنده نگهدارید* وبلاگ محمد بصیری*

طبیعت رودمعجن

آبشار رودمعجن از نگاه سایت ازغند

نمایی از مسجد رودمعجن

معادن سنگ

كانسار آگات

طبیعت رودمعجن اردیبهشت 1389

آبشار رودمعجن

عکس از رودمعجن(V,NLU[K) اواخر اردیبهشت 89

عکس از رودمعجن(V,NLU[K) اردیبهشت 89

اردیبهشت 1389 رودمعجن عکس از سعید ایزدی

دَم تينگَل v,nnlu[k

دربی

سندی مکتوب از 120 سال پیش

رنگین کمان رودمعجن

عکس از باغ کاظم

عکس ماهوارهای از رودمعجن

عکس ازعاشورای رودمعجن

عقیده ها

تاریخ شهرستان تربت حیدریه

گویش رودمعجنی

عکس ازآبشار رودمعجن

واژه صداهای مختلف

عکس ازآبشار رودمعجن

عکس ازآبشار رودمعجن

عکس از داخل روستای رودمعجن

تصویر زیبا از آبشار رودمعجن

آبشار رودمعجن

دهانه آبشار رودمعجن

عکس از رودمعجن

عکس کال حصار

انواع گره کراوات و آموزش گره زدن ( عکس , )

رازهایی از هدیه دادن گل

چرا هنگام مشاجره فریاد می زنیم؟!

رودخانه رودمعجن

عکس طبیعت رودمعجن

عکسهای ماهوارای از رودمعجن

عکسهایی از رودمعجن

عکسهایی زیبا از آبشار رودمعجن

عکسهایی زیبا از آبشار رودمعجن

جمعیت روستای رودمعجن سرشماری1385

عکسهایی از رودمعجن

آبشار رودمعجن

آب و هوا

معنی نام کشورها

روانشناسی در مورد امضا

2) رودمعدن: معدن نقره باغهای تهرود

6) «رودمَهجَن»: بررسی زبانشناسی